Interview met vrijwilliger Mato

11 dec 2023 | Nieuws, Verhalen | 0 Reacties

Onze stagiair Zara Suwae heeft voor de wijkkrant van Feijenoord vrijwilliger van Rotterdamse Munt Mato geïnterviewd. Hieronder lees je het hele interview.

Kan je kort vertellen wie jij bent en hoe je betrokken bent bij de wijk Feijenoord?
Ik ben Mato S. Geboren en getogen op Rotterdam-Zuid. Opgegroeid in bloemenhof en nu woon ik een jaar of 15 op de Oranjeboomstraat en ja, qua wijk. Het is mijn wijk. Ik ben hier geboren en getogen, dus ik zeg ook altijd: Ik voel me hier gewoon thuis op straat. Ik heb een zoontje van 12, die is ook heel vaak buiten natuurlijk die gaat hier ook naar school.

Hoe ben je betrokken geraakt bij Rotterdamse munt en wat heeft jou er toe gebracht om vrijwilliger te worden?
Mijn zoontje speelde altijd voetbal naast Rotterdamse Munt en ik liep er altijd langs. Ook toen Rotterdamse Munt op de Laan op Zuid zat, kwam ik ook af en toe langs en ja ik hou gewoon van natuur, ik hou van groen, sinds kleins af aan. Ik hou ook veel van dieren, rare dieren ook. Dus met insecten, reptielen enz., dat vind ik helemaal geweldig. Ik heb nu een steppevaraan, twee vogelspinnen en een schorpioen. Ik had er vroeger meer, maar ik moest mijn huis verbouwen en ik had meer ruimte nodig. Dus ik was even gestopt met mijn hobby, maar ik ga het wel binnenkort weer oppakken.

Wat zijn jouw werkzaamheden bij Rotterdamse Munt, wat doe je zoal?
Tuinieren, eigenlijk van alles en nog wat. Ook als er klusjes worden gedaan, dan wil ik ook altijd helpen. Want ik ben altijd als ijzerwerker aan het werk geweest in de scheepsbouw. Alleen heb ik vijf jaar geleden mijn rug gebroken en zodoende zit ik thuis. Ik heb ook een anderhalve maand in een rolstoel gezeten en een jaar lang gerevalideerd, maar ik ben nu wel gewoon oké. Ik heb helaas nog wel last van mijn rug, als ik te lang zit, of sta, of wanneer ik zware dingen til.

Wat vind je het leukst om te doen bij Rotterdamse Munt?
Ik vind het leukst om met mijn vingers in de aarde te wroeten. Lekker mijn handen vies maken.

Hoe heeft het werken bij Rotterdamse Munt jouw perspectief op de wijk en haar bewoners veranderd?
Nee, want ik ben was altijd al van de wijk en van de bewoners. Ik hou echt veel van Rotterdam-Zuid.
Ik heb een tijdje in Noord gewoond, voordat de kleine geboren was. Dit heb ik 9 maanden volgehouden en ben ik gelijk weer teruggekeerd naar Zuid, want Zuid is toch mijn plek (vooral Bloemenhof, Feijenoord en de Bijerlandselaan). De mensen zijn echt vriendelijk en anders dan op andere plekken van Rotterdam.

Wat zou jouw boodschap zijn aan andere bewoners die overwegen om vrijwilliger te worden bij Rotterdamse Munt?
Ik zou de bewoners aan willen moedigen om gewoon te durven en langs te komen. Als je jezelf motiveert om te doen wat je toch eng vindt, gaan er uiteindelijk veel meer deuren voor je open en besef je dat het niet zo eng is, als je eerst had gedacht. Net als bijvoorbeeld het cliché over Rotterdam-Zuid, iedereen denkt heel snel ‘’Uh, enge ghetto plek van Rotterdam’’, maar als je er eenmaal zit of bent, besef je dat het niet zo is. Zo werkt het met alles in het leven, je moet gewoon in het diepe springen om dan te zien dat het niet zo diep is.

De meerwaarde van vrijwilliger zijn bij Rotterdamse Munt is dat het mij veel rust en sociale contacten geeft. En dat ik mijn dag heb ingevuld met wat nuttigs. Je helpt ook de wijk en anderen ermee, jezelf, de natuur en het is gewoon voor mijn eigen gezondheid. Ik heb in het verleden ergens anders vrijwilligerswerk gedaan (vogelopvang), ik merkte al snel dat het zwaar en eentonig was. Hier is het verschil dat geen dag hetzelfde is en er altijd wel wat interessants te doen is. Ook vind ik het leuk dat de tuinman en bepaalde vrijwilligers veel weten over natuur en dieren en leggen dit ook graag uit, hierdoor heb ik veel nieuwe dingen mogen leren. De collega’s zijn echt super lief en ook al ben ik hier niet super lang (sinds mei 2023), heb ik waardevolle vriendschappen opgebouwd. Je bent niet alleen collega’s, maar ook een soort familie. Je bent er voor elkaar en je luistert naar elkaars verhaal en eet samen. Ik vertrouw ze ook allemaal, dat is gewoon heel belangrijk voor mij.

Eenmalige donatie